Erkekler için:    Bir yaşına geldiklerinde erkeklerin kısırlaştırılma kararı verilebilir. Altıncı ayında çoğu erkeğin fiziksel özellikleri gelişmiş olduğundan  kısırlaştırma büyümelerini engellemeyecektir.

Faydaları

·         Testisler alındığından testesteron hormonu üretilmez olur ve erkek köpeğin davranışları daha kontrol edilebilir bir hal alır. Bölgesini işaretlemez, diğer erkeklere saldırganlığı azalır, dominantlığı azaldığından itaati artar, eş aramak için gezinme gereksinimi duymaz ve insan ve diğer objelerle seksüel hareket içinde bulunmayı keserek kimseyi utandırmaz.

·         Testis kanseri engellenir.

·         Tüm prostat hastalıkları engellenir.

·         Çoğu insan ksıırlaştırılmış erkek köpeği daha uygun bir ev köpeği bulur.

·         İstenmeyen yavruların doğumuna engel olmada faydalı olursunuz.

Dezavantajları

·         Mama tüketimine dikkat edilmediğinde kilo alımı söz konusu olabilir.

·         Kısırlaştırılmış bir erkeği üretemez ya da show'lara çıkaramazsınız.

·         Bazı köpeklerde aktivite azalması olabilir. Bu yavru koruma, iş ya da yarışmalar için eğitilecekse bir problem olabilir.

·         Bazı ırklar anezteziye duyarlı olduğunan köpeğinizişn kulübüne ve veteriner hekiminize bu konuda danışmayı unutmayın.

Diş Bakımı

Pek çok kişi diş hastalıklarını sadece yemede güçlük, dişle alakalı problemler ya da kötü ağız kokusu olarak değerlendirir. Diş bakımına önleyici kısmından bakmazlar. Aslında bizim gibi köpekler de diş çürükleri ve tartar oluşumundan şikayetçi olabilir ve tıpkı bizim gibi düzenli bakım olmazsa klinik diş hastalıkları kaçınılmazdır.Düzenli diş bakımı ile köpeğinizde haftalar ya da aylar süren diş ağrısının, anestezi ve cerrahi müdahale riski ile ödemeniz gereken yüklü faturanın önüne geçebilirsiniz.Yine de her köpek yaşamlarının belli bir döneminde diş bakımına gerek duyabilir.

Yavru Dişleri

Diş bakımı yavruyken başlar. Yavru köpeklerin hırlamadan ve parmaklarınızı çiğnemeye çalışmadan diş ve dişetlerini kontrol etmenize alıştırılması gerekmektedir. En baştan itibaren işi sıkı tutarsanız yavru bu kontrollere alışacaktır. Ayrıca köpeğiniz erişkin olduğunda veteriner hekiminiz parmaklarını kaybetmeden dişlerini muayene edebilme fırsatı bulur.Çoğu yavru 4-5 haftalıkken  süt dişlerini çıkarmaya başlar. Bu da yavru size geldiğinde ilk geçici dişlerine sahip olacağı anlamına gelir.Yavruyu gördüğünüz ilk anda çenelerinin doğru kapanıp kapanmadığını kontrol edin. Alttan (undershut) ya da üstten (overshut) kapanması erişkin olduğunda bu probleme eğilimli olduğu anlamına gelebilir.Yavrunun erişkin dişleri 4-6 aylıkken çıkmaya başlar. Süt dişlerinin bu sırada dökülmemesi erişkinlerin dişlerin çıkışında problem yaratabilir. Bu nedenle operasyon gerekebilir. Bu durum özellikle köpek dişlerde sık rastlanabilir.Köpek 9-12 aylık olduğunda hala süt dişlerini dökmediyse bu dişlerin çekilmesi gerekir. Bazı durumlarda bu operasyon kısırlaştırmayla beraber yapılabilir.Köpeğiniz diş döker ve çıkarırken ona kemirecek oyuncaklar vermeyi ihmal etmemelisiniz. Ona sert plastikten parçalanıp yutulmayacak ya da diş etlerine zarar vermeyecek oyuncaklar sağlayın.Yavru köpeklerin neyin kendilerinin ve kemirilebilir ve neyin kemirilemez ve sizin olduğu konusunda kesin kurallara gereksinimleri vardır. Fikrini değiştirdiğinde toksik olmayan; fakat "Acı Elma Spreyi" gibi tadı kötü ürünlerle kemirmek istediği eşyaları caydırıcı kılabilirsiniz.

Dişlerin Kontrol Edilmesi

Köpeğinizin ömrü boyunca haftalık kontrollerde köpeğinizin gözlerine, kulaklarına baktığınız gibi dişlerine de bakmalısınız. Önce dudaklarını kaldırarak diş etlerine bakın. Daha sonra bir elinizle alt çeneden diğeriyle üst çeneden tutarak ağzı açın. Başı hafif geri çekmek dişlerin iç yüzeylerini de gömenizi kolaylaştıracaktır. Böylece dili de net bir şekilde görme imkanınız olacaktır.Köpeğinizin diş etinin rengine bakmanız kan dolaşımı hakkında size bilgi verecektir. Sağlıklı bir pembe renginde olmalıdır. Soluk renkte ya da mavimsiyse veteriner hekiminizden randevu alma zamanınız gelmiş demektir. Diş etlerine bakarken görünürde her hangi bir şişlik olup olmadığına da dikkat edebilirsiniz. Bazı köpeklerin   diş etlerinde yaşlandıkça tümör oluşabilir. Erken teşhis tedaviyi kolaylaştıracaktır. Kist ve tümörler diş etlerinde olduğu gibi dil altında da olabilir.Diş etlerini incelerken diş köklerinin rengine de bakın. Pembemsi veya kırmızı ise bakteriyal diş eti hastalığı belirtisidir. Bu hastalık kan dolaşımıyla diğer organları da etkileyebilir. Köpeğinizin diş etlerine bakmışken onun dişlerini de kontrol edin. Bizimkiler gibi beyaz olmalıdırlar( bazı köpeklerin yavruyken belirli antibiyotik tedavisi nedeniyle dişlerinde renklenme görülebilir).Tartar ya da kalkülüs (salya ve plakdan oluşan kabuk benzeri oluşumlar) diş köklerinden başlayarak kahverengimsi bir renklenmeye neden olur.Düzenli fırçalama tartar ve plak oluşumunu engellese de parlatma gerekebilir. Diş hastalıkları ve diş kökü enfeksiyonlarına yol açabilirler.Dişeri kontrol ederken kavga ya da sert cisimler çiğnendiği için kırılan ya da çatlayan dişleri de fark edebilirsiniz. Hasarlı diş bir probleme yol açmaya bilmesine rağmen bazı durumlarda kökdeki enfeksiyon nedeniyle kök kanalının dolsuurlması gerekebilir.Köpeğinizin dişinde her hangi bir operasyon yapılacaksa genel anestezi yapılması gereklidir. Köpekler veteriner masasında sakince ağızları açık beklemeyi anlamayacaktır.Genel anestezi her zaman bazı riskler taşıyabilir, özellikle de yaşlı köpeklerde. Ancak, modern anestezilerle  yaşlı köpekleri daha güvenle operasyona alabiliyoruz.Bireysel olarak anestezinin potansiyel tehlikesi, kalbin kontrolü, karaciğer, böbrek ve diğer organların iyi çalışıp çalışmadıklarını anlamak için ön anestezik kan testi yapılarak değerlendirilebilir.Dişlerde tartar oluşumu varsa dental forsep ile alınabilir; fakat insanlarda da kullanılan dental  descaler (?) daha uygundur. Bu işlemlerden sonra tartar oluşumu yine ve hızla olacağından cilalama yapılmasında fayda vardır.Diş etleri  çekilmeye başladıysa dişlerin temizlenmesi ve antibiyotik  tedavisi tüm gerekli olandır. Ancak, bazı durumlarda diş kökleri de dişler gibi enfekte olabilir.Diş çekildikten sonra boşluk temizlenip çevresi dikilmesi gerekebilir.Diş tedavsisinden sonra antibiyotik uygulama gerekebilir. Çoğu bakteri ağızdan girdiği için bu önemlidir.Çoğu köpek diş hastalıklarından şikayet etmese de edenler vardır. Düzenli kontroller olası bir problemin fark edilip tedavsisini hızlandıracaktır.Köpeğin yedikleri de çok önemlidir. Yumuşak şeyler yiyen köpeklerde diş hastalıklarının oluşma riski daha yüksektir. Bu nedenle tüm köpeklerin sert şeyler çiğneme isteklerinin karşılanması önemlidir.Köpeklere parçalara ayrılıp sindirim sisteminde tıkanma ve kanamalara neden olacağından , ayrıca diş eti kanamalarına  hatta diş kırılmalarına neden olabileceğinden kemik verilmesindense özel kemirme kemiklerinin tercih edilmesi daha doğrudur.

Dişlerin Temizlenmesi

·         Köpek diş macunu ve çocuk ya da köpek diş fırçası kullanın

·         Köpeğin dişlerinin fırçalanmasına alışması için ona zaman tanıyın
 

·         Dairesel hareketlerle diş etlerinden dişin ucuna doğra yavaş yavaş fırçalayınHaftada iki defa tekrarlayın 

Büyük Irk Köpeklerin Beslenmesi
Yaralanmalar, Kırık Çıkıklar Kazalar, Zehirlenme, yılan sokması

Büyük ırk köpeklerin besinsel ihtiyaçları farklıdır. Yavru sahiplerinin  dengeli köpek mamalarının dengesiyle oynarak   ve daha iyi şeyler yapayım derken köpeğin iskelet sistemine çok daha büyük zarar vermeleri gerçekten de üzerine düşünülmesi gereken bir konudur.  Sadece 15 sene önce Danualar 60-65 kg'da erişkinliğe ulaşırken şimdi 72-81 kg erişkin ağırlıkları haline gelmiştir. Yavruların gelişimindeki bu artışın görmezden gelinmesine artık bir son verilmelidir. Bir veteriner hekim, kliniğine getirilen köpeklerin büyük bir çoğunluğunun dört ayda erişkin boyutlarına ulaştığına dikkati çekmektedir.Bu durum, iskelet hastalıkları gerçeğini de beraberinde getirmektedir. Bazı mitlerin tersine köpekler bu hastalıklara karşı korunmalıdır.İnsanoğlu ve köpeklerin 15 000 yıllık geçmişine baktığımızda   güzellikleri, üretim amaçları ve özellikle de boyutlarının ana beslenme nedenleri olduğunu görmekteyiz. Ne yazık ki beslediğimiz köpeklerin erişkin olduklarında sahip olacakları etkileyici boyutlarını köpek henüz büyürken de görmek istiyoruz. Aslında  genetik olarak belirli olan büyüme oranı beslenme ile direkt alakalı değildir. Kötü beslenme negatif etkileyebilmesine rağmen   takviyeler vs daha iri bir köpek için garanti teşkil etmez. Biraz ürkütücü gelecek; ama bir çok köpek sahibi iri ve ağır bir yavrunun sağlıklı olduğuna inanmakta ve yavrudaki yağlanmanın sebebini köpeğin iştahına bağlamaktadır. Üreticiler de iri ve çabuk gelişen yavrulara sahip olmaya çalışmaktadır. Bazı köpek sahipleri köpeklerini daha iri yapabilmek için yanlış besleme yöntemleriyle hayvanları buna zorlamaktadır. Bütün bunlar büyüme oranlarını arttırıken madalyanın diğer yüzü olan "Gelişim İskelet Hastalıkları"nın artışına neden olmaktadır.

Beslenme ve KemiklerEn sık konu edilen gelişim iskelet hastalıklarının başında Osteokondrosis (OC) ve Kalça Displazisi (HD) gelmektedir. Bazı duurmlarda tam olarak gelişmemiş kemiklerin "büyüme plakları" adı verilen bölgelerinde (katmanlarında) bozukluk meydana gelir. Bu da kemik ve eklem deformasyonu ve atritis gibi iskelet problemlerine öncülük etmektedir."Büyük ırk yavru köpeklerinde gelişim ilk dönemlerinde aşırı kilo alımı HD riskini arttırır."

 Osteokondrosis

OC durumunda büyüme plağı kartilagonun kemikleşmesi aksar. Omuz, dirsek, diz, kalça ve vertabralar etkilenen bölgelerdir. İki yaşından küçük köpeklerde kartilagonun incelip alttaki dokulardan ayrılması atritise neden olur. Kartilago kıkırdak bölgesinin baş kısmından koparsa osteokondrosis disekans (OCD) denilen ve ameliyet gerektiren bir durum baş gösterir.

Kalça Displazisi

Kalça displazisi ya da HD baldır ekleminin zayıf ve uyumsuz gelişiminden kaynaklanır. Bacağın üst kısmı baldır soketine uyum sağlayamaz. Sonuçta eklem kıkırdağı ve eklem kapsülü zarar görür. Ağrı ve topallama, hastalığın gelişmeye başladığı ilk bir sene içinde gözlenmeye başlar. Daha sonra dejeneratif eklem rahatsızlıkları baş gösterene kadar ağrılar azalabilir.

Riski Azaltma

Korumada şunlar prensip haline getirilmelidir:

·         En az üç nesillik genetik takip

·         Büyük ırk köpek sahiplerinin gelişim kemik hastalıkları konusunda bilgilendirilmesi·         Sınırlandırılmış egzersiz

·         Büyüyen köpeklerin içinde bulundukları döneme uygun olarak formüle edilmiş mamalarla beslenmesi

·         Mamaya hiç bir ilave yapılmaması (kalsiyum vs)

Gelişim Hızlandırılmalı mı?

Çabuk büyüme gelişim kemik hastalıklarının oluşumunda bir köprüdür. Büyük ırk köpekler genetik olarak zaten hızlı gelişim gösterdiklerinden daha fazla risk altındadır. Büyük ırk bir köpek ilk bir yılında bir insanın ilk 14 yılında gösterdiği büyümeyi sergiler. Bu genetik potansiyel abartılı egzersiz, aşırı besleme ve dengesiz mineral katkısı gibi faktörlerle negatif karakter kazanır.

Beslenmenin Önemi Büyüktür.

Her ne kadar diet asıl neden olmasa da enerji (kalori) bakımından yoğun besleme, mineral ve vitaminlerin arttırılması iskelet gelişimi ve total vücut ağırlığının artmasına neden olur.  Yavruların aşırı beslenmesi halinde hızlı büyüme ile beraber kemik ve eklemlerde OC belirtilerinin görülmesi yadırganmaması gereken bir durumdur. Ayrıca kilo artışının, iskelet gelişiminden daha hızlı gerçekleşmesi halinde daha yeterince gelişmemiş iskelet bu ekstra ağırlığa dayanamaz. Diğer yandan HD oluşumu son yıllarda büyük artık göstermiştir.Köpeklere verilen mama, besinsel kontrol daha kolay olduğundan büyük önem taşımaktadır. Gelişim dönemlerindeki dengesiz beslenme hayatlarının ileriki dönemlerinde sağlıklarının kötü yönde etkiler.Günümüzde büyük ırk köpek yavrularının   gelişimlerini dengeli olarak kontrol eden özel mamalar formüle edilmiştir.Asıl ilginç olan;  köpek sahiplerinin sözde bu hastalıkların önüne geçmek amacıyla yavruların mamalarına kalsiyum ekleyerek durumu umduklarının tam tersine çevirmeleridir. Kalsiyum pek çok besin maddesinden (kemik, süt, peynir vs) kolaylıkla elde edilebilen yaygın bir mineraldir. Bu nedenle kalsiyum eksikliğinden çok fazlalığından kaynaklanan iskelet hastalıklarına daha sık rastlanmaktadır. Yavru gelişme dönemi boyunca besinsel olarak aldığı tüm kalsiyumu kemiklerinde depolayarak negatif gelişime yol açar. Erişkin köpek vücuda alınan kalsiyumu dengeleyebilmesine rağmen genç köpekler metobalizmalarında bu minerali depolar.Eskiden köpek mamalarında bulunan protein miktarının bahsedilen bu hastalıklarla alakalı olduğu düşünülürdü. Son dönemlerde yapılan araştırmalar mamalardaki protein miktarının gelişim kemik hastalıklarına neden OLMADIĞINI göstermiştir.

Kalça Çıkığı (Kalça Displazisi)

Kalça çıkığı köpekleri etkileyen en yaygın ortopedik hastalıklardan biridir. Her yaştan köpekte görülebilir. Şiddetli bir şekilde etkilenen köpekler genç yaşta belirtiler göstererek ilerki yaşlarda sürekli ağrı ile karşı karşıya kalabilirler. Yaşam kalitelerini koruyacak kadar ağrıları kontrol edilemediğinden bazıları uyutulmak zorunda bile kalabilir. Daha hafif vakalar yürüme ve ayağa kalkmada güçlük çektikleri kalça atritisine (eklem yangısı)   eğilimleri olduğundan köpeğin ilerleyen yaşıyla birlikte daha belirginleşebilir.

Kalça Çıkığı Nedir?

Kalça çıkığı tam kelime anlamıyla kalça eklemlerinin anormal gelişimidir. Femurun (baldır kemiği)  yuvarlak ve pürüssüz olması gereken baş kısmı sıkıca pelvisdeki (kalça kemiği) sokete (oyuğuna) yerleşeceği yerde femoral baş kısmı daha az yuvarlak ve oyuk daha geniş ve sğdır. Bu eklemlerin birbiriyle normalden daha gevşek tutunmasına neden olur. Femoral baş kısmın soket içinde sağa sola hareketi arttığından inflamasyon (yangı), ağrı ve sonuç olarak eklem içinde yeni bir kemik formasyonu baş gösterir. Bu yeni kemik eklemei stabilize etmeye yardımcı olabilse de atritisle ilgili problemlere neden olur.Kalça çıkığının gelişiminde bir kaç faktör sayılabilir.Yavru köpeğin genetik mirası önemli bir elementtir; ancak gelişme döneminde beslenme ve egzersiz de önemli rol oynar.Hastalığın rstlanma olasılığı fazla olan bir ırk (Alman Çoban Köpeği, Retrieverlar ve Rottweiler vs) alınacaksa anne ve babalarının kalça durumları hakkında bilgi sahibi olmak gerekir. Önemli üreticiler köpeklerinden yavru almadan önce köpeklerinin kalça sağlıklarını test ettirerek garanti altına almaya çalışırlar. Yavruyu seçtikten sonra her ne kadar sadece şiddetli vakalar bu kadar erken yaşta tespit edilebilse de veteriner hekiminizce kalçanın kontrol ettirilmesinde fayda vardır.

 Belirtiler

Bir yaşın altındaki yavru köpeklerde kalça çıkığı, topallama, çömelerek ya da zıplayarak yürüme ve gergin adımlarla kendini gösterir. Ek olarak ağrının olduğu tarafta adale kaybı olurken dengede tutan diğer tarafta daha fazla adalelenme görülebilir. Hasta köpekler ağırlıklarını ön bacaklarına verdiklerinden arka bacakları daha zayıf kalırken ön kısımları daha gelişmiş bir görünüm sergiler.Daha yaşlı köpeklerde benzer belirtilerkalça eklemlerindeki atritik değişmeler nedeniyle yavaş yavaş gelişebilir.Bu tür köpeklerin üzerinde yapılan klinik muayene eklemde gevşeklik ve ağrı ortaya koyar. Eklemin gevşekliği için yapılan spesifik testler asetabulum (kalça soketi) içindeki femurun baş kısmının anormal hareketeini ortaya koyacaktır.Röntgen eklemlerin anormal durumunu ve atritik değişimleri göstermede kullanılabilir. Yine de, kalça çıkığıyla alakalı ağrının bir kısmı   röntgen ile her zaman görüntülenemeyen yumuşak doku anormallikleriyle alakalı olabilir. Röntgen zararsız kemik değişiklikleri belirlese de ağrıyı kontrol etmek ve gelecek problemleri azaltmak için tedavi gereklidir.

Tedavi

Çoğu vakada en uygun tedavi anti-inflamatuvar ağrı kesiciler, sınırlandırılmış egzersiz ve dikkatli kilo kontrolü çevresinde odaklanır. Genç köpeklerde egzersizin sınırlandırılmasının yanı sıra büyüme hızının düşürülmesi ve uzun süreli kilo kontrolü atritis gelişimini düşürebilir. Tasmasız uzun koşular yerine tasmayla kontrollü yürüme, kalça çevresindeki yumuşak doku yapılarına olabilecek hasarı azaltması açısından önemlidir.Kalça çıkığı olan yavrunun tasmasız egzersiz yapması en az 12 ay engellenmelidir. Yüzme, yer egzersizinin meydana getirdiği baskıyı azaltarak etkilenen eklemlerdeki hareketliliği korumak ve adaleleri güçlendirmek için faydalı olabilir.  Bazı veteriner hekimler eklemleri destekleyen adalelerin gelişimine yardımcı olmak için anabolik steroid enjeksiyonları yapabilir. Beslenme ve egzersiz kontolü ve anti-inflamatuvar ağrı kesici kullanımı ile topallayan genç köpeklerin % 75'i 12-15 aylık olduklarında normal ya da normale yakın olurlar.Köpeklerin çoğunluğunda cerrahi operasyon uygundur. Acetebulum içinde femural baş kısmın yerine oturmasına yardım edebilecek pektinal kastan girilmesinden, kemiğe girilerek onları tekrar hizalamak için yapılan üçlü pelvik osteotomiye ve femoral baş kısmının ve asetebulumun çıkarılarak yerine sentetik baş ve soket konduğu tüm kalça değişimine kadar değişebilen bir kaç çeşit operasyon vardır.Ek olarak, femoral baş kısmın alınması ve femurun gövde ve kalça soketi arasında sahte eklem oluşumu küçük köpeklerde etkili olabilir.Cerrahi yöntemler, bildik medikal tedavilerden potansiyel olarak daha fazla risk taşımakta ve çok daha pahalıya gelmektedir. Ancak cerrahi müdahalenin gerekli olduğu vakaların çoğunda  potansiyel faydalar risklerin önüne geçer.Doğru bakımla kalça çıkığı olan pek çok köpek mutlu bir yaşam sürmektedir. Yine de hastalığın fiziksel, duygusal ve maddi yanı oldukça fazladır.

BVA/KC Kalça Puanlama Programı

Kalça çıkığına meğilli  ırkların damızlık dişi ve erkek köpekler bir yaşını geçtiklerinde kalça röntgenleri alınır. Burada önemli olan köpeklerin sırt üstü bacakları açıkken röntgenlerinin çekilmesidir. Bu en iyi kalça resmini veren pozisyondur. Çoğunlukla bunun için genel anestezi gerekli olur. Röntgenler, soketin derinliği, kemiklerin biçimi ve birbirlerine ne kadar sıkı uyduklarını yansıtan her kalça eklemine puan veren bir uzmanlar paneline gönderilir.Puanlar her kalça için 0-53 arasında (tüm köpek için 0-106) değişir. Puan ne kadar az ise kalça o kadar iyi durumdadır. Kalça puanları ırklarına göre ortalamanın altında olan köpekler üretimde kullanılmamaldır.Hastalığın çok nedenli doğası ve genetik etmenin karmaşılığı nedeniyle BVA/KC programı tamamiyle mükemmel değildir. Mükemmel kalça eklemlerine sahip köpekler de kalça çıkığı olan yavrular doğurabilmektedir. Bu köpekler hemen üretim programından çıkarılmalıdır. Benzer olarak, kötü kalça eklemlerine sahip köpekler mükemmel yavrular doğurabilmektedir.Yine de, bu program geleceğin köpeklerinden kalça çıkığı riskini azaltmak için bildiğimiz tek yöntemdir. Ana problem, dikkatli üreticiler bu programa bağlı kalsa da kötü kalça eklemli yavrular üretilmeye devam edilmektedir. Anne ve babaları kalça çıkığına karşı test edilenlerden daha ucuz olduklarından bu tür yavrular hala daha pazar bulmaya devam etmektedir.

Kalça Çıkığı (Hip Displasia)

Pek çok insanın kalça eklemlerini etkileyen bir kongenital atritis (eklem yangısı)  formu olduğunu düşünerek bu hastalık hakkında yanlış kanılara sahip olduğunu fark ettik. Kalça çıkığı olan köpeklerde şiddetli atritis görülmesine rağmen atritis birincil problem değil, displazinin ikincil sonucudur.

Tanımı

Köpeklerde Kalça Çıkığı, eklemi desteklemesi gereken adele, bağlayıcı dokular ve tendon gevşekliğinin neden olduğu bazen iki kalçayı da etkileyen kalıtsal bir hastalıktır. İri, çabuk büyüyen ırklarda daha yaygın olmakla beraber yavru büyüdükçe, normal kalçalarla doğmuş olsa bile eklemler anormal gelişme gösterebilir.Hastalığı daha iyi anlamak için köpeğin kalça eklemine d ha yakından bakalım.Köpeğinizin kalça eklemi, arka bacağı vücuda bağlayan    soket-kemik başı biçiminde bir eklemdir. Kemiğin baş kısmı femura (kalça ve diz arasındaki uzun kemik) aittir. Soket (acetabulum da denir) ise pelvik (kalça) kemikde bulunmaktadır. Bu iki yapı, normal köpekte soket içinde kemiğin baş kısmının serbestçe hareket etmesine imkan tanıyan eklemi oluşturur.Hareketi kolaylaştırmak için kemikler birbirine mükemmel bir şekilde uyacak biçimdedir ve tendon ve eklem kapsülü denen güçlü birleştirici doku bantlarınca bir arada tutulur. Kemiklerin birbirine değdiği   süngersi bir kıkırdak yüzey ile kaplı bölgeye eklem yüzeyi denir. Normal köpeklerde bu faktörlerin hepsi eklemin uyum içinde ve büyük bir stabilite ile çalışmasına yardımcı olur.Displastik köpeklerde bu kemikler bir arada durmaz ve aslında birbirinden ayrı hareket eder. İki kemik arasındaki eklem kapsülü ve tendon, bu iki kemiğin eklem yüzeylerinin bir biriyle temasının ortadan kalkmasına neden olarak    gerilir. Bu iki kemik arasında gerçerkleşen ayrılmaya sabluksasyon denir ve hastalıkla ilişkilendirdiğimiz tüm problemlerin nedenini oluşturur.İki kemik her hangi bir eklem içinde temasını kaybederse çevresindeki adeleler onları bir arada tutabilmek için büyük çaba sarfeder; fakat asla tamamen başarılı olamaz. Köpeğin ağırlığı nedeniyle femoral baş kısım soketin içinde ve dışında hareket etmeye başlar. Köpeğin her hareketiyle yastık görevi yapmaksızın eklem yüzeyinde birbirine sürtünen iki kemik alan bulunmaktadır.Bu kemikler birbirine temas edip birbirini irite ettikleri her anda  yeni anormal şekilli kemik gelişimi başlar. Bu yeni anormal yapılı geliştikçe daha fazla iritasyona yol açar ve durum böyle devam eder. Buna atritis denir ve bildiğimiz en ağrı verici durumlardan biridir. Bir bilardo topuna benzeyen femoral baş kısım artık ayçiçeğe benzemektedir. Femoral baş kısmı içinde tutabilen soket (acetabulum) ise artık derinliğini kaybedip kemik parçacıklarıyla kaplıdır. Durum ilerleme gösterdikçe daha fazla ve yeni anormal kemik oluşumları baş gösterir ve ağrı artar.